Boccia

Boccia to wersja bardzo popularnej obecnie we Francji gry znanej pod nazwą boule lub petanque. Korzenie gry sięgają starożytnego Egiptu i Grecji. Współczesna odmiana bocce pochodzi z Płw. Apenińskiego, gdzie zdobyła dużą popularność; następnie rozprzestrzeniła się w innych krajach m. in. w Szwajcarii, Francji, Niemczech, Belgii a następnie w USA.
Pierwsze rozgrywki ligowe zorganizowano w 1947 we Włoszech. Współcześnie każdy, kto był we Francji widział  osoby w różnym wieku pochłonięte emocjonującą grą towarzyską, polegającą na toczeniu kul. To właśnie BOCCIA. Można w nią grać w hali, jak i na powietrzu.
 Po raz pierwszy w kule zagrano w 1984 roku podczas paraolimpiady w Nowym Jorku. Jako dyscyplina olimpijska jest uprawiana wyłącznie przez zawodników niepełnosprawnych.
W krajach Unii Europejskiej funkcjonują systemy wykorzystującego sporty adaptowane dla aktywizowania uczniów niepełnosprawnych i ich integracji z pełnosprawnymi. W Polsce tworzy się właśnie pierwszy taki system oparty o mało spopularyzowaną w kraju dyscyplinę adaptowaną – BOCCIĘ. Jest to adaptowana gra indywidualna lub zespołowa promowana w Polsce od kilkunastu lat przez Sportowe Stowarzyszenie Inwalidów „START” w Poznaniu. Od kilku lat oficjalnym patronatem objął tą dyscyplinę POLSKI KOMITET PARAOLIMPIJSKI. BOCCIA ma proste zasady, nie stawia graczom żadnych ograniczeń wiekowych lub sprawnościowych, posiada nieskończenie wiele rozwiązań taktycznych. W BOCCIĘ można grać niemal w każdych warunkach i z powodzeniem wykorzystać ją w czasie różnorodnych zajęć o charakterze rekreacyjno-sportowym, na lekcjach wychowania fizycznego, zajęciach pozalekcyjnych, festynach, obozach i koloniach, a także w działaniach terapeutycznych.

Celem graczy jest umieszczenie kul własnego koloru jak najbliżej kuli białej, która wyrzucana jest na boisko na początku gry przez któregoś z zawodników.
Gracze używają 12 kuli w dwóch kolorach: czerwonym i niebieskim (po sześć w każdym). Rywalizuje dwóch zawodników lub dwie drużyny. Kule można rzucać w dowolny sposób. Można też wybijać kule przeciwnika. Po wyrzuceniu ostatniej kuli sędziowie obliczają wynik. Punktowane są kule tego samego koloru leżące najbliżej kuli białej.
Podczas paraolimpiady gra toczy się na boisku o wymiarach 12,5 x 6 m. Gracze używają skórzanych kul wypełnionych specjalnym granulatem. Każda z nich waży 275 gram.